“Bewust, speels en liefdevol omgaan met de hooggevoelige aard”

Hoe krijg je meer zelfcompassie?

Hard voor jezelf of hart voor jezelf?

In mijn vorig blog schreef ik over één van mijn hooggevoelige zonen: de dromerige en, af en toe (ietwat 😉 klungelige. Het is met hem dat mijn lief onlangs een nieuw stopcontact aanlegde. Een hachelijke onderneming… Grinnikend aanschouwde ik hoe mijn lief hem het ene moment begripvol en geduldig begeleidde, om het andere moment geïrriteerd en snauwerig tot bevelen over te gaan. In termen van de innerlijke familie: het ene moment zag ik zijn innerlijke vrouw, het andere moment de schaduwkant van zijn innerlijke man.

Naast de lol (van mijn innerlijk jongetje), voelde ik ook veel waardering voor mijn lief. Omdat ik zag dat hij zich bewust was van de momenten waarop hij geïrriteerd raakte en keer op keer terugkeerde naar een rustige, begripvolle houding. Ik weet zelf hoe moeilijk dat soms is. Vooral als je moe of gestrest bent.

Stomme koe!

Het deed me er aan denken dat het lang mijn gewoonte was om, als ik zelf uit mijn slof schoot, dat vervolgens erg stom te vinden van mezelf. Dan gaf ik mezelf er behoorlijk van langs. Terwijl ik, net zo goed als mijn lief, ook gewoon mijn best deed. Maar daar kon ik geen waardering voor voelen. Het was niet gelukt om het vol te houden en daarom was ik een stomme koe, zo oordeelde mijn innerlijke man. Met een snikkend innerlijk meisje tot gevolg. Veel mensen die hooggevoelig van aard zijn, kunnen hard over zichzelf oordelen, veeleisend zijn naar zichzelf. Als hooggevoelig kind voelde je al sterk aan wat anderen van je verwachtten. Je wilde daar graag aan voldoen omdat harmonie zo belangrijk voor je is. Zo werd de druk van buiten, geleidelijk aan de druk van binnen.

Zelfcompassie

Gedreven door mijn (door mijzelf heilig verklaarde) onbegrensde nieuwsgierigheid, ging ik destijds bij mezelf te rade: waarom kon ik voor mezelf die waardering niet opbrengen? Zo kwam ik er achter dat het me ontbrak aan compassie, scherper gesteld: aan compassie voor mezelf. Compassie is een eigenschap van de innerlijke vrouw. Net als veel eigenschappen van de innerlijke vrouw, eentje die je niet per definitie met de paplepel ingegoten krijgt. Nadat ik had ingezien dat het me hieraan ontbrak, vroeg ik mezelf uiteraard af: Compassie voor jezelf hebben, hoe doe je dat?

Nu zijn er vele manieren om de compassie in en voor jezelf te vergroten en als je dat wilt, weet dan ook dat het vergroten van compassie in en voor jezelf, een proces is. Het is geen trucje dat je van de één op de andere dag kunt toepassen. Wel kun je al snel merken wat compassie voor je doet, als je er mee bezig gaat.

Audiobestand met oefening

Daarom heb ik een audiobestand voor je opgenomen, met een oefening om de zelfcompassie de vergroten (5 minuten)

Klik hier voor het audiobestand

Oefen het eerst een paar keer met het audiobestand. Pas het vervolgens bewust toe in allerlei situaties waarin je merkt dat je over jezelf oordeelt, jezelf stom vindt, je schaamt. Het is ook fijn om toe te passen als je verdriet hebt, of angstig bent.

Innerlijke vrouw versterken

Als je zelf hoogevoelig bent, of als je kind hooggevoelig is, heb je veel baat bij het versterken van (de eigenschappen van) je innerlijke vrouw. Daarom organiseer ik samen met Arienne Klijn (grondlegger innerlijke familie) op zaterdag 11 oktober de Dag van de Innerlijke Vrouw. 

 

Vorige

Volgende

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.